Oempa Loempa Look

*Een half jaar lang je beenhaar opsparen waar je vriend op een gegeven moment enorm van schrikt;

* Naar school gaan met een perfect gelukte ooglook en er vervolgens achter komen dat je je mascara vergeten bent op te doen;

*In je zakspiegeltje geconfronteerd worden met een flinke klodder lipstick op je voortand terwijl je net een sollicitatiegesprek hebt gehad…

Helaas kan ik deze 3 afvinken op mijn beautyblunder-checklist. Ik heb één beautyblunder gemaakt in mijn leven die zó schandalig is, dat ik die echt even uitgebreid met jullie moet delen.

In de brugklas was ik in het bezit van het puber-totaalpakket:

Puisten all over my face, haar én huid zo glimmend als een discobal (de aardappeltip was mij nog niet bekend), een minderwaardigheidscomplex en een make-uptasje met een zwart oogpotlood, een te foute lichtroze lipstick, een pincet om je wenkbrauwen mee kaal te plukken en een concealerstick in jumboformaat. Over dit laatste product wil ik jullie graag een waargebeurd verhaal vertellen.

 

Even mezelf voor paal zetten met een 2005'je: Ik had een relatie met mijn pincet en zwart oogpotlood als lipliner was hot.

Als koppig pubermeisje zat ik standaard met mijn vieze schoolhanden in mijn gezicht en pulkte ik al mijn pukkeltjes open. Om dat slagveld vervolgens te verbergen, kleurde ik mijn gezicht elke dag helemaal in met die hele grote, dikke, vette concealerstick van het huismerk bij de drogist om de hoek.

Deze stick was destijds in slechts twee kleuren verkrijgbaar. Je kon kiezen tussen een getinte en een lichte variant. Natuurlijk koos ik voor de getinte (lees: oranje) variant, want een bleke huid was zóóó niet cool. Nee, een zongekust gezicht was de trend! Vooral dat spierwitte nekje eronder deed mijn toet nóg bruiner lijken. Als een echte Oempa Loempa rockte ik de hallways van mijn school.

Duh, natúúrlijk wist ik dat een concealer is ontwikkeld om alleen vlekjes en pukkeltjes mee te camoufleren… Maar aangezien het in mijn geval om een heleboel vlekjes en pukkeltjes ging, besloot ik om die concealer lekker full face te gebruiken.

Uitsmeren? Welnee! Gewoon dicht stiften die handel. En het werkte! Uiteindelijk zag je niks meer terug van mijn uitgeknepen wonden onder die dikke laag van 5 centimeter.

Ondanks mijn dichtgesmeerde poriën, was dit camouflageproduct mijn redder in nood. Ik had daarom ook nooit gedacht dat er ooit een moment zou komen waarop ik afscheid moest nemen van mijn alltime favourite make-up musthave. Toch brak dat moment aan op een doodnormale schooldag.

Met een groen kapsel weet ik zeker dat Willy Wonka mij destijds had aangenomen voor een baantje in de Chocoladefabriek.

Supergeconcentreerd zat ik bij geschiedenis naar mijn docent te luisteren die een spannend verhaal vertelde over Napoleon. Helaas zat ik die dag naast de koning der klieren die het dit keer op mij had gemunt. En toen gebeurde het: die ontzettende treiterkont scheurde een velletje papier uit zijn schrift en riep: 

“Jongens KIJK DAN! Ik ben Picasso! Ik heb een abstract portret van Noëlla gemaakt en ik had niet eens verf nodig!”

BAM! Right in my Oempa Loempa-face! Dwars door die 5 centimeter dikke concealer-muur heen.

Hij zwaaide vol trots met zijn A4-tje in de lucht waar een grote oranje afdruk van mijn gezicht op stond. De hele klas ging stuk. Awkward! Ik heb mijn geliefde stick vervolgens ritueel verbrand.

Wat is jouw allergrootste beautyblunder? Deel ‘m in de comments, want ik ben superbenieuwd!

Sneak peek: Volgende week mijn eerste make-up tutorial met producten van een té cool merk!

Liefs, 
Noëlla