En de winnaar is…(tromgeroffel!)

De zestienjarige Romy!

Zij maakte het verhaal 'De stille aanbidder' superspannend af. Romy wint hiermee een vakantie met drie vriendinnen in een compleet ingerichte tent van Primakamp op de camping Cnossen in Terschelling. Congrats! 

Het einde in CG's Beach Boek

Lynn krijgt spannende whatsappjes van een onbekende jongen. Maar dan beginnen de berichtjes steeds grimmiger te worden…

Mijn telefoon begint opnieuw te zoemen. Ik gris hem van tafel. 'Serieus, sukkel? Ga je me weer de hele avond stalken?' Op dat moment gaat de deurbel.

'Jasmijn!'

Ik spring op en open snel de whatsappjes terwijl ik de gang in loop. Vaag registreer ik nog de ingekomen berichten. 

…weet dat je alleen..

…vluchten heeft geen…

Met een ruk trek ik de voordeur open. 'Jas, eindelijk! Je bent…' Mijn stem sterft weg als ik zie wie er voor de deur staat. Het is niet Jasmijn. Hetis iemand die ik goed ken. Het is iemand die ik heel goed ken. Hij grijnst naar me als hij traag met zijn telefoon zwaait. Op het schermpje zie ik de laatste whatsappjes die hij me heeft gestuurd. Ik voel hoe de angst zich razendsnel over mijn borst verspreidt en mijn benen verzuurt. Mijn keel voelt dichtgeknepen.

'J-jij?' 

Romy maakte dit verhaal af: 

Ik blijf versteend staan als hij me voorbij loopt mijn huis in. Ik heb eerst een paar minuten nodig voordat ik weer helder kan nadenken. Ik draai me om en hoor achter me de deur zachtjes in het slot vallen. Dan begint mijn telefoon weer te zoemen en kijk ik argwanend naar het binnenkomend berichtje. Kom je nog naar binnen?

 

Snel klik ik Whatsapp weg en typ alvast 112 in mijn telefoon. Dan loop ik voorzichtig naar de woonkamer. Ik zie hem met zijn rug naar me toe op de bank zitten. Als hij mijn voetstappen hoort staat hij op en draait zich naar me om. Zijn bekende ogen kijken me vrolijk twinkelend aan. Mijn knieën beginnen weer te knikken als hij zo voor me staat. 'Hallo Lynn, geef je je goeie vriend geen knuffel?'

 

'Wat moet jij hier,' sis ik. Cas moet lachen om mijn vijandige toon. Hij zet een stap naar me toe en ik spring meteen naar achteren. 'Ga mijn huis uit, je hebt hier niets te zoeken.' Hij glimlacht naar me: 'Maar Lynn, we hebben samen zo’n goede tijd gehad. Had je niet gehoord dat ik een nieuw nummer heb? Handig als je daar zo goed gebruik van kan maken.' Ik probeer overtuigend over te komen als ik hem de deur wijs. 'Jasmijn kan hier ieder moment zijn, dus ga weg!'

 

Ik hoor boven iets vallen en draai me om naar het geluid. Op dat moment grijpt hij me van achter vast en fluistert in mijn oor: 'We hebben toch een mooie tijd gehad samen?' Van schrik laat ik mijn telefoon op het kleed vallen. Ik begin in paniek te raken en probeer mezelf uit zijn greep los te wurmen, maar hij is een stuk sterker dan ik. Hij begeleidt me langzaam naar de trap terwijl ik tevergeefs om mee heen schop en sla. Op het moment dat we net twee stappen op de trap hebben gezet, gaat de deurbel.

 

Ik slaak in een zucht van verlichting. Ik voel hoe Cas zijn hartslag versnelt. Ik zuig zoveel mogelijk lucht naar binnen om te gaan schreeuwen, maar hij houdt zijn hand voor mijn mond. Het enige wat nu naar buiten komt, is een vaag gemompel. De bel gaat nog een keer en Jasmijn roept mijn naam door de brievenbus. Dan trekt hij me van de trap af en duwt me naar de achterdeur. Ik hoor hoe Jasmijn onzeker en wanhopig begint te klinken en dan schiet me ineens een idee te binnen.

 

Ik wacht even en bijt dan zo hard mogelijk in zijn hand. Hij geeft een schreeuw en zijn greep verslapt voor een seconde. Snel duik ik naar onderen en struikel naar de voordeur. Ik gooi hem open en Jasmijn kijkt me verschrikt aan. Ik kom niet uit mijn woorden en houd haar vast als ik naar de woonkamer loop. De achterdeur staat open en er is niemand meer te bekennen. Jasmijn probeert me te kalmeren, maar ik flip. 'Hij was hier… echt waar!'