Simpel, oma’s gordijn en een little black dress.

Redacteur Tatjana

Dag 21

Vandaag werk ik thuis, ik besluit daarom om buiten de deur te lunchen. Alleen. Dat doe ik wel vaker, gewoon lekker rustig. Je wordt niet afgeleid van je eten. Ik bestel komkommersoep met dille, koriander en een topping van citroenyoghurt. In stilte eet ik het op, da's mooi mindful!

Happy moment of the day: Ik krijg onverwachts een mooie bos bloemen.

Quote: Work until your idols becom your rivals

 

Dag 22

Het is tijd voor een serieuze mindfulness opdracht. Op Instagram zie ik een post over chakra's en ik besluit hier meer over op te zoeken. Ik kom een cleansing & healing chakra meditation tegen. Het is een meditatie van 20 minuten die ik gewoon op de stoel bij de eettafel doe. Je focust je tijdens deze oefening op zeven punten in je lijf, daarna moet je je ontspannen en actiever voelen. Ik ben wel ontspannen, maar niet per se actief.

HMOTD: Ik besluit vanavond niet te gaan sporten, zodat ik een avondje kan chillen.

Quote: You don't need everything you want.

Dag 23

Eigenlijk heb ik vandaa mijn hele avond al volgepland. Maar dan gebeurt er iets spontaans. Normaal zou ik me aan mijn planning vasthouden, maar nu ga ik met het moment mee. Mindful! Ik zit ineens met een vriendin op mijn dakterras in de zon, dat is stukken leuker dan schoonmaken en boodschappen doen.

HMOTD: Tijdens de vrijmibo drinken we champagne, yay!

Quote: Everyone should smile. Life isn't that serious. We make it hard. The sun rises, the sun sets. We just tend to complicate the process.

 

Dag 24

Normaal ga ik altijd met twee vriendinnetjes stappen. Maar vanavond besluiten we een relax weekend in te plannen. Channing Tatum staat vanavond op het programma. Van twee banken hebben we een megabed gemaakt en we kijken naar The Vow en Dear John. Ondertussen liggen we lekker te kletsen.

HMOTD: Mijn broertje en zusje komen spontaan langs om iets op te halen.

Quote: Making a hundred friends is not a miracle. The miracle is to make a single friend who will stand by your side even when hundreds are against you.

Dag 25

Vandaag hebben we de wekker gezet om 10 uur (!) om naar de bioscoop te gaan. Daarna gaan we lunchen en even winkelen. Tijdens onze shopsessie koop ik een geurkaars van Jo Malone in Lime, Basil & Mandarin. 's Avonds ga ik na 10 km hardlopen en een warme douche op bed liggen en ik steek de kaars aan. Zo lig ik even niks te doen en aan niets te denken. Heel relaxed.

HMOTD: In twee uurtjes heb ik mijn hele huis schoongemaakt, heerlijk!

Quote: Being happy is productive.

 

Entertainmentredacteur Kim

Deel vier van het spannende zomerverhaal. Heb je het vorige deel gemist? Klik hier   
Nog niets gelezen? Deel 1 lees je hier, 2 hierdeel 3 hier en deel 4 hier terug. 

 

21 juli
We zijn inmiddels 18 uur verder en ik heb nog steeds geen oog dicht gedaan. Julian zit gapend naast me op de bank. Hij is heel lief bij ons gebleven om te helpen met zoeken. Chris loopt nerveus heen en weer door de huiskamer. Van Tara hebben we nog steeds niets gehoord. Ze had gistermiddag een lunchdate met Chris. Maar nadat ze drie uur later nog niet was komen opdragen, begon hij zich toch wel zorgen te maken. De laatste keer dat ik haar zag was gisterochtend voor mijn toeristendate met Julian. Ze was supervrolijk en ging even een rondje joggen door het park. Gérard was nog thuis toen ik wegging. Het enige wat hij wist, was dat ze een half uurtje na mij is vertrokken. Hij is verder de hele dag niet meer thuis geweest en heeft haar ook niet meer gezien. We zijn gister nog met zijn vieren door Central Park gefietst. Zonder succes. De politie wacht tot ze meer dan 24 uur vermist is, voordat ze iets doen. Ik kruip tegen Julian aan en kan aan niets anders denken dan mijn lieve vriendin en huisgenootje. Wat als ze niet meer terug komt?!

22 juli
Ik schrik wakker van de deurbel: Julian staat voor de deur met verse muffins en een latte met hazelnoot. Mijn favoriet. Wat een schatje is het ook. Verliefd en verdrietig kijk ik hem aan. Taar is nog steeds niet gevonden. Een paar agenten hebben de buren ondervraagd. We zijn er nu achter dat de onderbuurvrouw haar na haar rondje joggen weer bij ons naar binnen heeft zien gaan. Maar niemand heeft haar meer het huis zien verlaten. Dus waar ze daarna naartoe is gegaan, geen idee. Chris is nu even naar huis om schone kleren te halen. Hij kon gelukkig nog een dag vrij krijgen van zijn werk en is gisteravond hier gebleven. Gérard is de hele avond op zijn kamer geweest. Die kon het blijkbaar niet aan om met de nieuwe vriend van zijn crush in één kamer te zijn. Snap ik ook wel.

23 juli
‘Wat hoor ik?!’ fluister ik tegen een snurkende Julian. Ik ben wakker geworden van een zacht piepend geluid. Op mijn tenen loop ik naar de deur van m’n slaapkamer. Julian wrijft in zijn ogen en gromt iets onverstaanbaars. Als ik door het sleutelgat kijk, zie ik bewegende schaduwen onder de deur van Gérard. Die arme jongen kan natuurlijk niet slapen, denk ik. ‘Ik ga even naar Gérard’, fluister ik tegen Julian. Hij knikt slaperig. Ik laat de deur open staan en knip het ganglicht aan. Zachtjes klop ik op zijn deur. Chris slaapt in de kamer ernaast en ik wil hem niet wakker maken. Ik hoor een schuivend geluid en na een minuut gaat de deur eindelijk open. Een verschrikte Gérard kijkt me aan: ‘Wat is er? Heb je iets gehoord over Tara?’ ‘Nee, ik zag dat je nog wakker was. En wilde even vragen hoe het gaat.’ Hij houdt de deur op een klein kiertje, maar ik kan nog net een glimp opvangen van het opzij geschoven vloerkleed en het luik dat eronder zit.

24 juli
‘Nee joh, je hebt echt te veel thrillers gelezen!’ grinnikt Julian de volgende ochtend als ik hem vertel wat ik vannacht heb gezien. ‘Ja, ik weet het. Maar toch krijg ik dat luik niet uit m’n hoofd.’ Tara is nu drie dagen weg en nog steeds geen spoor van mijn lieve vriendinnetje. Mijn moeder belde net en hoorde meteen aan mijn stem dat er iets was. Ik heb haar nog maar niet ingelicht, voordat ze het eerste vliegtuig deze kant op inspringt om me aan mijn haren mee terug naar huis te sleuren. ‘Als hij onder de douche stapt, ga ik even in zijn kamer kijken. Ik moet gewoon weten wat hij te verbergen heeft. Houd jij de wacht?’, fluister ik. Vijf minuten later hoor ik de douche aangaan en sprint ik naar de overkant van de gang. Ik voel aan de deur: shit op slot! Paniekerig kijk ik Julian aan. Hij steekt zijn vinger in de lucht alsof hij net het beste idee ooit heeft bedacht en pakt de sleutel uit mijn slot. Als ik ‘m in die van Gérard steek, vliegt het slot open. ‘Yes!’, fluister ik zacht. Het vloerkleed ligt netjes over het luik heen. Ik schuif het zware kleed snel opzij. En pak de hendel vast. Krakend gaat het luik omhoog. Precies op dat moment hoor ik de douche uitgaan. Het is nu of nooit en ik trek het luik in één ruk open.

25 juli
‘Er zat nóg een luik onder?!’ Chris moest gisteren weer werken dus we konden hem vandaag pas het hele verhaal vertellen. ‘Ja, en ik had geen tijd meer om het tweede luik ook op te tillen. Toen kwam hij al bijna de badkamer uit!’ We zitten bij het koffietentje aan de overkant te wachten tot Gérard eindelijk het huis uitgaat. Hij heeft zo een lunchafspraak met een vriend. Zodra hij weg is, gaan we met zijn drieën nog een keer een kijkje nemen in zijn kamer. ‘Ik kan me echt niet voorstellen dat hij Taar iets aan zou doen, maar ik wil het toch zeker weten. Hij is de laatste die haar heeft gezien, de laatste die in huis is geweest. En niemand heeft haar meer de straat op zien…’ Voor ik mijn zin af kan maken, stoot Julian me aan. Gérard komt het huis uit, stapt op zijn fiets en rijdt weg. We vragen snel de rekening en rennen terug naar ons appartement. Julian blijft beneden op de uitkijk bij de trap staan. Chris gaat met mij mee naar boven. Met mijn kamersleutel maken we zijn deur open. Ik veeg het vloerkleed aan de kant en til het luik omhoog. Chris pakt het andere luik vast en geeft er een harde ruk aan. ‘Taar!!’, gillen we allebei. In de kruipruimte onder de vloer ligt Tara in foetus houding: vastgebonden en met tape op haar mond. Chris tilt haar voorzichtig op en maakt haar los. Julian komt naar boven gerend en schreeuwt: ‘Ik bel meteen de politie!’ 
 

Stagiaire Lisa

Ik wil eigenlijk heel graag weer een broek aan. Niet per se een lange broek hoor, want aan die panty's ben ik inmiddels wel gewend. Maar als ik in mijn kast kijk zie ik al m'n korte broekjes liggen, die zou ik echt wel weer aan willen trekken. Nog even volhouden, over 5 dagen mag ik eindelijk weer.

Ik voel me trouwens wel veel meer een girly-girl in al die jurkjes en rokjes.

De eerste outfit heb ik heel rustig gehouden, de derde ook. Wat kan er ooit mis gaan met een LBD. De outfit in het midden is toch niet helemaal top. Bij anderen zou het misschien heel leuk staan, maar die rok, die vind ik gewoon niet zo. Het lijkt net op mijn oma's gordijn 😛