Frankee is speechless…

Ik kijk nu al twintig minuten naar een leeg scherm. Ik weet het even niet meer. Ik heb een enorm slaapgebrek. Ook heb ik al twintig uur geen chocolade meer gegeten en waarschijnlijk kunnen mijn hersenen daardoor nu vrij weinig aan. In de afgelopen twintig minuten heb ik ook al zes keer mijn telefoon gepakt in de hoop dat iemand mij appt en mij verlost van deze situatie. Ik heb er eigenlijk nooit zo’n last van, maar vandaag wel… writer’s block.

 

Het gebeurt iedere schrijver weleens dat ze even niet meer weten waar ze over moeten schrijven. Misschien logisch, ik heb namelijk al zoveel blogs, verhalen en liedjes geschreven dat ik bang ben om in herhaling te vallen.

 

Mijn liefdesleven is dood, dus daar kan ik niks over kwijt. Ik denk de hele dag aan chocola, maar dat is niks nieuws en om nou weer de liefde te verklaren aan mijn poezen is alleen maar sneu. Dus ik pak wederom mijn telefoon en bel mijn vrienden met de vraag of zij een onderwerp voor mij weten.

 

‘Je moet schrijven over die ene keer dat je ruzie kreeg in de supermarkt met een vrouw omdat je net het laatste stukje kaas voor haar wegpakte!’ zegt mijn vriendin met veel enthousiasme. Ik zucht. Ik wil niet schrijven over het feit dat ik een oudere vrouw heb geduwd en daarna hard naar de kassa rende. ‘Oké, dan over die ene keer dat je bijna moest huilen omdat er een rat voor je deur aan het sterven was?’ Nee, daar wil ik ook niet over schrijven. Te deprimerend

 

‘Jongens zijn altijd een goed onderwerp. Vooral als jij het schrijft, want na het lezen van jouw verhalen voel ik mij altijd minder verdrietig over mijn niet bestaande liefdesleven.’ O bedankt, ik ben blij dat mijn ellende jou een goed gevoel geeft. Top!

 

‘Of je kan schrijven over het feit dat ex’en altijd op een punt terug komen in je leven.’ Ja, en ik stuur ze net zo snel weer weg. Dus dat zal een kort verhaal worden. ‘Schrijf dan over die ene keer dat je droomde dat je een Kardashian was.’ Sorry, maar dat heb ik echt nog nooit gedroomd en dat wil ik graag zo houden.

 

Ik hoor het enthousiasme in de stem van mijn vriendin langzaam wegebben en veranderen in een kleine irritatie. ‘Weet je wat? Zoek het dan maar lekker uit!’ Voordat ik iets terug kon zeggen, had ze al in mijn oor opgehangen. Onbeschoft!

 

Wonderbaarlijk genoeg gebeurt er op het moment meer dan genoeg in mijn leven, maar de timing is nu niet juist om daar over te schrijven of ik weet gewoon niet hoe ik het moet verwoorden. Maar gelukkig was er iemand die mij wel een goed idee gaf om over te schrijven. ‘Schrijf over writer’s block! Het overkomt ons allemaal weleens een keer’, zegt het blonde vriendinnetje. Ik luister naar haar advies en zie hier… toch weer een blog vol geschreven.

 

Frankee

http://twitter.com/FrankEElicious